Marian van Zon

Van iets ouds iets nieuws maken

2012-03-04T17:14:00.000+01:00

... Dat is iets waar wij beiden nogal goed in zijn, al zeg ik het zelf. Hier wordt niet gauw iets weggegooid; meestal wordt er gedacht door een van ons: 'hé, dat zou ik nog wel kunnen gebruiken voor dat, of voor dat...' en dan wordt het vroeg of laat of écht voor iets heel anders gebruikt. Onze kleine triomfen zijn dit, en we koesteren ze, trots op onze creatief hergebruik-capaciteiten.

Dit blog is dan wel van mij, maar hierbij wil ik toch even mijn DH alle lof toezwaaien. Het was mijn idee, maar hij heeft het toch maar supermooi uitgevoerd. Het tuintafeltje, roestig en bemost de winter doorgekomen, is nu omgetoverd tot een bedside tafeltje, want dat leek mij leuk. En ja, dat is het ook!

En dan tenslotte nog een heel klein omtoverprojectje van mezelf. Dit maakte ik van oude, versleten sokken. Vond het jammer om ze weg te gooien. Beenwarmers dus.

Duidelijk

2012-03-02T17:08:00.002+01:00

Nog een keer etaleren dan. Omdat je op deze foto wél de tekst kunt lezen. Omdat het zo'n schattig klein quiltje is. Omdat ik elke keer glimlach als ik 'm zie.

Hopelijk kunnen jullie nu ook de tekst lezen!

En vooruit, omdat ik het zo leuk vind, doe ik ook nog even een foto van de middengrote quilt boven de eettafel. Nu ook wat lentesfeer-dingetjes toegevoegd. Alleen het spotje wat we gekocht hebben om een lichtpunt te kunnen richten op de quilt is minder geslaagd. Het is een heel mooi spotje, maar het licht is té koud. Heel tl-achtig. Daar moet nog iets anders op bedacht worden.

Prettig weekend!

VerSchrikkelijke muur

2012-02-29T17:16:00.003+01:00

Let daar dus vooral niet op, want daar gaat het eigenlijk ook niet om. Ik wil gewoon even mijn schattige kleine mini-quiltje laten zien. Dat heb ik gemaakt van de aller-, en écht de allerlaatste restjes van het mooie kleurrijke stof. En kijk goed, want hierop is mijn lijfspreuk wél goed te zien!

Op deze laatste (schrikkel)dag van februari maakte ik ook nog iets anders af: ik heb twee eenpersoons schapenwollen onderdekens aan elkaar genaaid, zodat het één grote werd (en iets smaller, voor een 1.40m bed). Dat was wel een tamelijk zwaar karwei, want ik deed alles met de hand. Maar het is goed gelukt, alleen of het nu ook zo interessant is om een foto van te maken?

Wat zal ik in maart weer eens gaan doen?

Afgeknipte sokken pimpen tot beenwarmer?

Of wacht.. ik heb ook nog restjes van mijn eerste quilt, mijn sampler.

Wat zal ik daarmee gaan doen? Ideeën zijn welkom.

PS. Hm, valt toch tegen: de tekst is niet zo goed te zien. Als ik zin heb maak ik nog wel een keer een andere foto.

Puntjes op de i!

2012-02-26T18:09:00.001+01:00

En dat is: de quilt ophangen. Natuurlijk niet die hele grote tweepersoons quilt, die ligt lekker ergens op, maar de quilt die in de wandelgangen steeds 'restjesproject' genoemd werd. (Intussen heb ik van de restjes-restjes nog een heel klein quiltje gemaakt! Foto volgt later.)

De quilt met de 'verborgen' boodschap, alleen zichtbaar voor IRL kijkers. We hebben 'm boven de grote eettafel gehangen, zodat ik 'm elke dag zie. Hij fleurt de hele kamer op, ik ben er blij mee. En mijn lieve man heeft een eigen ophangsysteem verzonnen, de handigerd!

Ik ben er klaar mee

2012-02-19T11:39:00.001+01:00

Jawel, met het restjesproject. (Ook nog met andere dingen ja, maar daar ga ik het nu niet over hebben op deze plek.) Gisteravond laat de laatste steekjes gedaan!
De puntjes op de i: mijn naam op het quiltje borduren. Het werd tijd dat het af was, want de pijn in mijn linkerhand werd steeds erger. Misschien toch maar eens naar een dokter gaan? Maar ik ben bang dat ik dan niet meer mag quilten, dus ik stel het uit.. en ik stel het nog maar even uit, en zo struisvogel ik nog even verder. Enfin: dit is het geworden!

Voor wie heel goed kijkt (en ik weet niet of het op de foto's echt te zien is) is er ook nog een verborgen boodschap in het quiltje te vinden. Ik heb er namelijk deze tekst in gequilt: Alles is mooi wanneer het echt is. Dit is een uitspraak van Sara Kroos in haar show 'Bries', die ik me heb toegeëigend als lijfspreuk vanaf het moment dat ik 'm voor het eerst hoorde. Voor mij is dat dé rode draad in mijn leven: zoeken naar echtheid, authenticiteit, waarheid. Tevens het gebied waarop ik het meest beproefd word. Misschien hoort dat wel bij elkaar.

Ik denk dat ik dit quiltje ga ophangen boven de grote eettafel. Dan kan ik het elke dag zien. Want alleen al het zien maakt me ietsje blijer, vanwege de kleuren en uitstraling. En die boodschap? Dat is er een waar ik elke dag mee bezig ben (en zal blijven). Btw: er zijn nu nog enkele restjes over. Zal ik een boekenleggertje maken?

NB. Mijn goede-doelenproject van vorige maand is geen succes geworden.

Stappen

2012-02-16T17:16:00.000+01:00

Na deze stappen...

... en deze stappen...

volgden deze stappen...

... en is nu alles gequilt!

Op naar de laatste stap: de bies!

Eigen werk

2012-02-05T17:59:00.001+01:00

Het is winter! De ijspegels groeien bij ons in plantenbakken, en gisteren heb ik voor het eerst weer geschaatst (jippie, maar wel pijn aan mijn hielen van die harde noren-schoenen); ik vind het leuk, al die sneeuw en ijs! Veel beter dan de miezerdagen en de grijze luchten. Heerlijk, dit eerlijke, echte winterweer met zon en blauwe lucht!

Natuurlijk ben ik ook lekker aan het quilten: mijn restjesproject. Hoe is het daarmee? Zoals jullie weten, begon het nogal frustrerend. Na een lap van scheve streepjes, uithalen en opnieuw beginnen ben ik nu een eind op dreef. Zo is de voorkant geworden:

En nu ben ik aan de achterkant begonnen. Ook weer heel veel streepjes, met aan de zijkanten twee brede randen van het rode stof met de bloemen. Dat ziet er zo uit:

Eén baan zit al vast, de andere is nog gespeld. Met al die witte sneeuw buiten is het heerlijk om daarna weer al die vrolijke kleurtjes te zien. Nee, daar krijg ik nooit genoeg van!

Quilts kijken

2012-02-01T20:00:00.001+01:00

Altijd leuk, het werk van een mede-quilter bekijken. Ik vind het inspirerend en leerzaam. Maar tot mijn verrassing deed deze ervaren quiltster bij mij, toch nog wel beginnelinge, ook een ideetje op! Ik had namelijk mijn twee werkstukken meegenomen en dat etiketje op de achterkant (eigen ontwerp) was toch wel heel erg leuk, vond ze. Dat zou ze zelf een volgende keer ook eens gaan doen.

Kijk even gezellig mee, zou ik zeggen. En Jacqueline, bedankt voor de mini-excursie bij jou!

Iets nieuws!

2012-01-22T17:41:00.000+01:00

Al enige tijd loop ik met het volgende idee rond. Een tijdlang heb ik enthousiast glas-in-lood en tiffany-werk gemaakt, zoals jullie hier in diverse blogs kunnen zien. Om twee redenen staat dat nu even op een lager pitje: mijn werkplek in de garage is té koud in de winter; en hoewel ik af en toe wel iets voor anderen heb gemaakt, is het meeste toch gewoon ontstaan vanuit een eigen creatieve ingeving om iets moois te maken. En niet dat ik gebrek aan inspiratie heb, maar om alleen maar te blijven creëren en mijn hele huis vol glaswerk te zetten... dat zie ik niet zitten.

Er moet dus doorstroming komen. En nu mijn plan. Ik bied hier een van mijn werkstukken aan, jullie mogen bieden. De opbrengst gaat voor de helft naar een goed doel. Van de andere helft kan ik zelf weer nieuwe materialen kopen. Deze keer heb ik gekozen voor de kindertelefoon. http://www.kindertelefoon.nl/13-18/word-vriend.php

Het eerste werkstuk dat ik ga aanbieden is HET SCHATKISTJE.

Iedere ouder zal het vast wel met me eens zijn: kinderen zijn onze grootste schat. Maar ook onze grootste kwetsbaarheid. Er kan vanalles gebeuren en je kunt ze niet voor alles beschermen. Al zou je ze misschien wel het liefst in een schatkistje willen bewaren...

In de contacten die ik tot nu toe met mijn verre dochter in Irak heb gehad, is me tot mijn grote spijt en afschuw duidelijk geworden dat zij in haar jonge leven al heel wat heeft meegemaakt. Als 'ervaringsdeskundige' weet ik helaas maar al te goed wat dat betekent.

Helaas is er in Irak niet zoiets als een kindertelefoon en kon ze alleen met mij in vertrouwen praten. En wat zou ik zelf vroeger graag zoiets als een kindertelefoon gehad hebben, want er was niemand om mijn eigen ellende mee te delen. Gelukkig bestaat zoiets nu wél! En dat vind ik heel belangrijk. Een kind kan zijn of haar verhaal anoniem met iemand delen. Dat maakt verschil. Niet meer alleen hoeven ploeteren maakt dingen zoveel beter te dragen.

Ik zou willen dat geen enkel kind zich zo alleen hoeft te voelen als ik mezelf altijd heb gevoeld. Daarom kies ik voor de kindertelefoon. Mijn dochter in Irak heeft er niets aan, maar hopelijk heel veel kinderen in Nederland, die het nodig hebben, wel.

Je kunt bieden tot half februari. Dit is voor mij een compleet nieuwe ervaring, dus ik ben zelf ook heel benieuwd hoe (en of) dit gaat werken. Vertel het dus door aan anderen, als je dit leest. Dat zou ik erg op prijs stellen!

Van scheef naar recht

2012-01-21T17:22:00.000+01:00

Alle moed bij elkaar geraapt na het zien van mijn scheve lap: alles weer losgepulkt, want scheef, dat kan natuurlijk niet. Ik dacht nog na over de suggestie van een van de reageerders op mijn vorige blog: om de reepjes allemaal even breed te maken. Maar al gauw verwierp ik dat, want ik wilde juist de speelsheid van reepjes van allerlei verschillende lengtes. Dan maar moeilijk doen!

Dus trouw aan mijn oorspronkelijke idee besloot ik dit niet los te laten, en fris en fruitig opnieuw te beginnen. (Ach, heb ik dat niet al zo vaak gedaan in mijn leven? Nou dan.) Eerst spelden, dan rijgen. En dat ging goed. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit. Goed voor zulke eindeloze regendagen als vandaag.

Een probleem!

2012-01-16T17:28:00.000+01:00

Dacht ik even dat ik een goede start had gemaakt met mijn vrolijke reepjes en lapjes. Enthousiast bezig met het aan elkaar zetten van de reepjes (van verschillende breedte ook nog); dan de stroken aan elkaar zetten... Vandaag dacht ik: ik zal 's even gaan strijken, om te zien hoe het er dan uitziet.

Wat een tegenvaller: het is scheef! Oh, help, wat nu? Hoe kan dat? Ik moet erbij zeggen dat ik niks heb geregen of gespeld; ik ben gewoon aan de gang gegaan. Is er iemand in de zaal die een oplossing heeft? En nee, eraan trekken heb ik ook al gedaan, maar het is té erg. Ik vrees dat er niets anders opzit dan het weer uit elkaar te halen.. Wat heb ik fout gedaan, ervaren quiltsters?

Het jubileum van Ciel

2012-01-15T19:52:00.000+01:00

Op deze zonnige zondagmiddag betrad ik voor het eerst het atelier van Ciel. Ciel en ik kennen elkaar van het zonnewijzer-project in Budel-Dorplein, en ik wist wel dat ze schilderde. Maar ik wist niet dat ze dit al 20 jaar doet!

En het leek mij heel interessant om meer van haar werk te zien dan ik eerder al op haar website www.sil.exto.nl had gezien. Nu ze een open dag organiseerde om haar jubileum te vieren, had ik de kans. In het echt komt het natuurlijk veel beter tot zijn recht dan op welke foto op internet dan ook.

Ik maakte een praatje, hief het glas met haar en bewonderde haar werk. Kijk ook eens op haar website. En spreekt het je aan? Ze introduceerde vandaag ook haar kunstuitleen-plan. Je kunt bij Ciel een schilderij huren (min. 3 maanden) voor 2% van de verkoopprijs. Zo wordt kunst aan de muur betaalbaar!

Restjesprojekt

2012-01-12T10:28:00.000+01:00

Dagelijks geniet ik van mijn mooie vrolijke kleurtjesquilt; ik zit er lekker onder als ik op de bank zit, of ik leg hem op het grote tweepersoonsbed om er zo nog beter naar te kunnen kijken. Zo leuk.

Van al die mooie stofjes heb ik zorgvuldig elk restje bewaard; dat ga je toch ook niet weggooien? Het waren geen grote stukken; meer reepjes, en zo kwam ik op het idee om een reepjesquiltje te maken. Intussen is het knipwerk gedaan en heb ik een begin gemaakt.

Het is een leuke gewaarwording om nu gewoon helemaal mijn eigen gang te gaan, zonder tekening, zonder patroon, gewoon.. hoe zal ik het noemen: quilten in het wild. En dat ziet er tot nu toe zo uit:

Klaar!

2012-01-06T17:55:00.001+01:00

Gisteren heb ik, met het maken van het label, de laatste steken verricht aan mijn quilt! Met veel plezier heb ik deze Kaffe Fassett-quilt gemaakt, ik werd steeds weer vrolijk van de kleurige stoffen. En ik ben trots dat ik deze tweede quilt helemaal in mijn eentje heb gemaakt, én helemaal met de hand. De quilt heb ik 'Verlangen' als naam gegeven. En ik heb even teruggekeken hoe lang ik er nu eigenlijk over gedaan heb: in september 2011 ben ik begonnen, op 5 januari 2012 was hij klaar.

Ik ga gauw wat foto's neerzetten. Vind het zo leuk om dit nu met jullie te delen!

Alle goeds voor 2012!

2012-01-01T12:39:00.001+01:00

Ik wil iedereen een fantastisch 2012 wensen: alle goeds en gezondheid, dichtbij jezelf en bij de mensen om je heen. Happy New Year!

Voor mij is het alvast ongelooflijk begonnen: gisteravond heb ik voor het eerst in al die jaren Sennah's stem gehoord. Mijn allergrootste wens voor dit nieuwe jaar is dan ook om mijn kinderen eindelijk na al die jaren weer een keer in het echt te zien. Na het vele contact via internet, de afgelopen maanden, voelen ze in ieder geval een heel stuk dichterbij..

Niets is meer hetzelfde

2011-12-24T12:16:00.000+01:00

Morgen is het kerstmis.
En overmorgen is het alweer negen jaar geleden dat ik mijn kinderen uitzwaaide,
omdat ze met hun papa meegingen.
Nooit gedacht dat ik ze niet meer terug zou zien..

Negen jaren van wanhoop, verdriet, vertwijfeling, machteloosheid, doorploeteren maar waarvoor nog, bijna gek worden, en toch weer doorploeteren.

Dit jaar zal de kerst eindelijk een beetje anders zijn.
Ik weet waar ze zijn en ze zijn bereikbaar. Via mail, telefoon, sms.
Ik heb foto's gezien.

Tegelijkertijd zijn ze verder weg dan ooit, en voel ik mij zo verscheurd.
Eén been hier, één been daar.
Want ik weet nu hoe het écht gaat,
en voel mij machtelozer dan ooit aan de kant staan, in een land ver weg.
En zij in een land waar je niet zomaar heen kunt gaan.
Met tussen ons in niet alleen al die kilometers, maar ook al die verloren jaren.

Voor hen moet ik door, wat voor voorbeeld zou ik anders zijn als moeder?
Maar ik zou willen dat alles eindelijk eens een keer wat lichter kon worden.

Ik wens mijn lezers fijne feestdagen en alle goeds voor 2012.

Het einde nadert

2011-12-23T19:45:00.000+01:00

... jawel, want het meeste doorpitwerk is gedaan, zo niet alles! Voorzichtig begin ik te denken over een titel en een label voor deze quilt. Maar eigenlijk ben ik nog niet helemaal toe aan die finishing touch, en kijk wat ik alsnog kan toevoegen: misschien ook de kleine vierkantjes doorpitten? Of nog ietsje meer in het middenvlak? In ieder geval: zo ziet het er nu uit.

Kerst-Inn Budel-Dorplein

2011-12-19T10:55:00.002+01:00

Allereerst: ik heb mijn Chintz-quilt weer terug, gelukkig! Ik heb dus alweer een paar avonden lekker kunnen doorpitten. Ook was ik, zoals ik eerder al zei, bezig met de voorbereidingen voor de Kerst-Inn. Deze keer beter voorbereid dan vorig jaar. En ik had nu twee tafels. Mooi versierd met papieren tafelkleden, helemaal mijn kleurtjes.
En zo zag dat eruit:

Het was een leuke middag. Met veel mensen gekletst, uitleg gegeven, bekenden gezien. Wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar. Maar of dat gaat gebeuren is nog maar de vraag. De belangstelling leek wel iets minder dan vorig jaar, en toen lag er ook nog eens heel erg veel sneeuw (en nu niet). We zullen tegen die tijd wel ervaren. Ik kijk er in ieder geval tevreden en voldaan op terug.

Voorbereidingen

2011-12-12T17:29:00.003+01:00

Vandaag het verlossende bericht dat mijn quilt weer bij mijn vriendin is. Nu nog even de tijd vinden om 'm op te halen, maar dat ga ik zo snel mogelijk doen, zodat ik weer verder kan.

Nog wat foto's van mezelf tussen de wilde dieren in Drenthe!

En hoezo voorbereidingen? A.s. zondag zit ik met mijn glas-in-lood en tiffany in gemeenschapshuis De Schakel in Budel-Dorplein, op de Kerst-Inn. Vorig jaar was ik daar ook, maar dat was wat op de valreep, zodat ik niet veel meer dan wat foto's van mijn werk had om te laten zien. (Zie eerder blog.) Deze keer zal dat anders zijn. En behalve mijn glaswerk zal ik ook nog wat andere huisvlijt-produkten meenemen.

Nieuwsgierig? Kom gerust kijken! Ik ben nog aan het verzinnen wat ik kan doen om de twee tafels die ik toebedeeld krijg, leuk te versieren. Natuurlijk in Kerstsferen. Tips zijn welkom!

Mijn vergeten quilt

2011-12-08T20:08:00.001+01:00

Om even (letterlijk en figuurlijk) uit te waaien, ben ik met een vriendin drie dagen naar een huisje in Hooghalen geweest, in Drenthe. Lange wandelingen over de hei, waar oerrunderen en schapen vrij rondliepen, banger van mij dan ik van hen. Uren lezen. Beetje winkelen. En natuurlijk quilten.

Ja. Wel dáár, niet meer hier. Voorlopig even niet, tenminste. Want ik heb de tas met mijn quilt in het huisje laten staan. Geen idee hoe het kan. Ik heb alles gestofzuigd voordat we de deur achter ons dichttrokken en de tassen in de auto hadden gezet, en ik keek nog eens de kamer en hal rond. Ik kan me niet herinneren dat ik mijn tas met quilt zag staan. Pas thuis, op de bank, kwam ik erachter. Hé, ik mis iets.

En ik ga 'm nog veel meer missen. Oh, ik krijg hem wel terug hoor (telefoontje is al gepleegd), maar dat gaat even duren. Wat nu? Zin om een kerstboom te versieren heb ik niet, mocht iemand dat als to do-idee zou willen gaan roepen.

Quilt als houvast

2011-11-29T11:04:00.000+01:00

Onrustige tijden hier. Zéér onrustig. Ik beschouw mijn quiltproject maar even als tastbaar houvast. Stand van zaken: alle sneeuwballen doorgequilt. Nu ga ik er de bies aanzetten. Hoe moest dat ook alweer?

Open dag bij Verderest

2011-11-20T18:09:00.003+01:00

Een herfst-zondag met veel zon; dus ik pakte mijn fiets om naar de open dag bij Kringloopwinkel Verderest in Budel te gaan kijken. Daar werd voor het eerst (een jaar na de opstart) een open dag gehouden. Inmiddels zijn er al 6 werknemers in dienst en zijn er een 12-tal leerwerkplekken. Het gaat goed. Een mooi initiatief.

Ik heb goed rondgekeken en leuke dingen gezien. Er was gratis koffie en thee met iets lekkers en er was erwtensoep te koop. En ook al was ik in mijn eentje, ik voelde mij niet alleen. Het was druk. En het leukste van alles: er was muziek uit de oude doos. Ja, misschien ben ik wel een oude doos aan het worden (excusez le mot!), maar dat vind ik wel zo lekker... ik moest me inhouden om niet te gaan meezingen.

Ik zat op een retrostoel en las een boekje aan de van oude steigerplanken gemaakte tafel. Ook zoiets heerlijks: de oude meisjesboeken van vroeger. Toen ik nog geloofde in een wereld waarin uiteindelijk alles goedkwam. Ik zat en las. Niemand stoorde me. Fijne muziek op de achtergrond. Een goede middag was het.

Geen woorden voor

2011-11-18T08:49:00.002+01:00

Zo ver weg
en
zo machteloos
ben ik
bij wat er gebeurt

ver weg moeder
machteloze moeder

mijn hart huilt

Even niet

2011-11-02T13:11:00.001+01:00

Soms heb ik zo totaal geen zin meer om hier over mijn creatieve activiteiten te schrijven, omdat er zulke andere dingen in mijn leven spelen waar ik niets over zeg. Nee, want deze plek was toch bedoeld voor het luchtige, het kleurrijke, de creaties?

Vandaag gaat het niet. Vandaag is mijn wanhoop over de wereld groot. De wereld in het groot, de wereld in het klein. Wat doen mensen elkaar aan? Elke dag weer? Ik kan geen nieuws meer zien of horen, ik wil het niet meer weten. In ieder geval nu niet.

Mijn verre dochter die zo worstelt met waarheid en leugen, met haar leven dat nu overhoop gegooid is door mama die ineens toch nog 'ergens' blijkt te zijn. Niets is meer hetzelfde, niets is meer wat het al die jaren was. Alles wat ze probeerde te geloven. Waar ze aan probeerde te wennen. Ze overleefde, net als ik. Natuurlijk. Maar hoe nu verder, als alles is veranderd, gewoon omdat je nu wéét? Dan kun je niet meer doen alsof je niet weet.

Ikzelf, die ook zo lang heb geworsteld met waarheid en leugen in mijn eigen leven, ik weet wat ze voelt. Ik weet hoe moeilijk het is om verder te gaan als je wéét en niet meer kunt doen alsof. Ja, ik ben nog steeds aan het puinruimen en doe pogingen om mijn leven weer op te bouwen en het genoeg zin te geven. Oh ja, er is leuke afleiding, creatief bezig zijn en buiten lopen met de hond. Maar voorbij al die activiteiten is er dus al dat andere waar ik hier niet over schreef.

Vandaag zou ik mijn dochter en mezelf zo graag even rust gunnen. Rust van de leugenachtige, keiharde wereld om ons heen. Hier, en daar. Zodat we weer moed kunnen verzamelen om door te gaan.

Mutserig

2011-10-27T17:14:00.000+02:00

Omdat ik (vanwege pijntjes bij beiden) het quilten toch wat moet doseren, evenals het hardlopen, ben ik weer eens aan het glassnijden gegaan. En omdat ik zelf zo graag weer eens zou willen stralen, besloot ik wat sterren te maken. Een simpel karweitje, weinig inspirerend eerlijk gezegd, maar het levert wel leuke resultaten op.

Hier het mutserige deel van dit blog!

Een zware sandwich!

2011-10-23T20:19:00.002+02:00

Dit weekend ben ik aan het sandwichen geweest. Ik vind het een grappige term! Alleen dit doen was minder grappig. Ik had de drie lagen op de zoldervloer uitgespreid (valt nog niet mee in je eentje), en wilde gaan spelden. Gewone spelden van de Hema. Misschien moeten dit ook weer speciale quilt-spelden zijn, want ik vond ze nogal dik en wilde ze daarom, bij nader inzien, liever niet gebruiken.

Oké, dacht ik, dan ga ik gewoon zo meteen rijgen. Zo gedacht, zo gedaan. Vanmiddag was het klaar. Dacht ik, want toen ik de quilt optilde, zag ik dat er een dekentje onder had gelegen, en dat dekentje zat nu vast aan de onderkant van mijn quilt.... Aaaarggh! Dus ik moest een gedeelte weer uithalen, en opnieuw doen. Zucht. En nog een zucht.

Geleerd: op deze manier ga ik het nooit meer doen, plat op de vloer. Ik heb nu rugpijn. Maar ik ga vanavond wél beginnen met doorpitten! Moe of niet: een begin ga ik maken. Zo!

Biezenwerk

2011-10-19T19:50:00.000+02:00

Omdat ik wel tussenvulling had gekocht, maar voor de achterkant niets naar mijn zin kon vinden in de quiltwinkel in Eindhoven waar ik zaterdag ben geweest, ben ik alvast begonnen aan de biezen. Hiervoor gebruik ik de restjes. Wel even wat meer werk, maar dat maakt niet uit. (Waarom wil ik toch altijd dingen die zoveel extra werk geven?) Nog eentje, en dan liggen ze alvast klaar.

Het stof voor de achterkant heb ik besteld bij dezelfde quiltshop waar ik het Chintz-pakket besteld heb (Quiltshop 100 rozen). Gisteren besteld, vandaag plofte het pakketje al op mijn deurmat. En het is zulk mooi stof! Echt geweldig. Deze quilt gaat wel zo ontzéttend mooi worden...!

(alvast een glimp)

Fijn weekend!

2011-10-14T19:34:00.000+02:00

De top is klaar, en morgen ga ik tussenvulling en achterkantstof halen. Ik verheug me er al op om in die winkel te gaan rondsnuffelen! En ik ben erg benieuwd waar ik mee thuiskom. Deze keer wil ik in ieder geval een tussenvulling die ietsje dikker is dan die van mijn vorige quilt; ik wil een lekker fluffige deken.

Dus ik verheug me op morgen! Jullie ook nog leuke weekendplannen? Fijn en zonnig weekend gewenst!

Top bijna klaar

2011-10-12T11:38:00.002+02:00

Zei ik eerder al dat het werken aan deze quilt zó leuk is? Ik kan er bijna niet van afblijven en het vordert dus ook lekker. Elk momentje tussendoor grijp ik aan om ermee bezig te zijn, omdat ik er vrolijk van word. Die bloemen, die heldere kleuren: heerlijk! Eigenlijk wil ik alleen nog maar dingen doen waar ik blij van word, omdat ik al ellende genoeg heb - maar dat kan natuurlijk niet. Wel kan ik proberen zoveel mogelijk zulke dingen te vinden.
Tips zijn welkom. ;-)
Anyway, de top is bijna klaar. Ik ben nu met de rand bezig.

Zeven, zeven.. waar is de tijd gebleven?

2011-10-07T17:11:00.000+02:00

Nog precies een maand, dan ben ik alweer jarig. De tijd gaat zó snel. Veel te snel. De Chintz-vorderingen gaan ook snel. Het is ook zó leuk. Ja, ik weet het; het wordt misschien saai om dit alweer te zien staan, lezer. Voordat ik jullie een fijn weekend wens: even de foto's van vandaag. Zo ver ben ik nu. Fijn weekend!

Drie maal drie is negen

2011-10-05T19:59:00.001+02:00

De opsomming: alle sneeuwbalblokken zijn klaar. Ze zijn allemaal, per drie, aan elkaar gezet. Nu verder aan elkaar zetten. Vandaag heb ik de stroken voor de buitenrand en het randje om het middenblok geknipt (dat was van het nagestuurde stof).
En zo groeit en bloeit mijn bloemenpracht!

(En vandaar dus de titel van dit blog!)

Even nog een leuke foto van onze Sam gisteren, op dierendag. Jawel, daar was ie weer: de speciale halsband! En aangezien op deze oktoberdag de zon ook nog lekker scheen, werd daar ook nog de zonnebril aan toegevoegd. Hij vindt het allemaal wel best. Mijn lobbes!

87 sneeuwbal-blokken

2011-09-29T18:02:00.000+02:00

Eerste fase afgerond: alle sneeuwbal-blokken gemaakt, dat wil zeggen: de driehoekjes zijn erop gezet. In totaal zijn het 87 blokken, die rondom een groot middenblok komen. Nu heb ik alles uitgelegd op de vloer op zolder, om te zien wat de mooiste combinaties zijn. Leuk! De eerste banen zijn intussen ook klaar. Het is zo leuk, zo lekker kleurig!

Run, Marian, run!

2011-09-26T19:54:00.000+02:00

Jawel, ik ben nog steeds ook met hardlopen bezig! De lessen met Evy Gruyaert zijn afgerond en ik kan nu een half uur aan één stuk rennen. Jippie en hoera. Lekker in mijn eentje (de hond neem ik niet meer mee), met wapperende haren tussen de velden, in de natuur en met mezelf. Thuiskomen met een voldaan gevoel en een hoofd waarin alles weer een plek heeft gekregen.

Alleen heeft nu een vervelende blessure roet in het eten gegooid: pijn aan de zijkant van mijn rechtervoet. Raar genoeg ook alleen maar rechts! En de nieuwe schoenen die ik kocht hebben dat helaas niet verholpen. Vorige week ging ik voor het eerst naar het Budels Medisch Beweegcentrum. Prachtig nieuw gebouw, helemaal up-to-date, en een jonge fysio met stagiare.

En aangezien twee meer weten dan een was al gauw duidelijk wat er aan de hand was: overbelasting. Rustiger aan doen. Gelukkig niet stoppen met het lopen. De schoenen zijn goed. Nu alleen nog meer leren doseren. Al stilzittend heb ik een tool voor mijn mp3-speler geknutseld, in kleur matchend met de veters van mijn runningschoenen.

Sneeuwbalblokken in de herfst

2011-09-23T17:55:00.000+02:00

Het ontbrekende stofje is intussen binnen, en ik ben met mijn sneeuwbalblokken bezig. Zó relaxt is dat, en vrolijk, die kleurtjes - ik ga gewoon gestaag door. Hier even een tussenstandje en dan wens ik al mijn lezers een fijn weekend, al dan niet quiltend. Ikzelf ga morgen, met het mooie weer, lekker op pad. Misschien zelfs nog wel voor het laatst dit jaar buiten een ijsje eten!

Eerste Chintz-blokken klaar

2011-09-17T17:39:00.000+02:00

Al het knipwerk is gedaan - oh wacht, niet alles, want jammer genoeg zat er één stofje niet in het pakket! Ik heb erover gebeld en ze zouden me nog terugbellen. Dat wil niet zeggen dat ik niet vooruit kan, want ik heb het middenblok al gemaakt (min de buitenste rand dus, want dat is het stofje wat ik mis) en ik heb al wat sneeuwbalblokken gemaakt. Het is heerlijk om met deze kleurtjes bezig te zijn!

dat zijn 87 blokken

quilt komt uit dit boek

en die onderste vind ik ook zo mooi!!

Mijn nieuwe project

2011-09-11T17:21:00.000+02:00

Ik schreef er al een keer eerder over: mijn nieuwe quilt-project. Het is de Chintz-quilt, ontworpen door Kaffe Fassett, uit het boek 'Quilts in de bloementuin'. Vandaag ben ik met de voorbereidingen begonnen. Voor de zekerheid dan toch maar de stofjes even door een sopje gehaald, en uitgehangen. Jawel, dit hoort allemaal bij de voorpret!

Oké, nog een keer

2011-09-11T17:16:00.002+02:00

Omdat ie zo mooi is.

Omdat ik er zo tevreden over ben.

Omdat ie eigenlijk niet bestemd is voor dit bed, maar hierop wél helemaal, in volle glorie, te zien is. Omdat ik zin heb om op te scheppen.

... Gewoon daarom dus!

Glaswerkstuk ook af!

2011-09-07T17:38:00.000+02:00

Het is de week van de afgemaakte werkstukken, want ook het glaswerkstuk voor mijn vriendin is nu af. Ik blogde er al eerder over. Het binnendeel maakte ik in de tiffany-techniek, en de buitenrand bestaat uit glas-in-lood. Het logo is het logo van haar visitekaartje.

Ik noem mijn quilt...

2011-09-07T17:29:00.001+02:00

Echt helemaal af is de quilt natuurlijk pas, volgens traditie, met een label. En een naam!
Gek genoeg had ik al die maanden steeds een bepaalde naam in gedachten. Toch is het iets héél anders geworden. Gevolg van een helder moment voor het in slaap vallen. ;-)

En dit is 'm dan!

2011-09-04T17:31:00.002+02:00

Trots presenteer ik vandaag mijn quilt!

Na ruim negen maanden voltooid, en alles met de hand gedaan.

Wil je de ontstaansgeschiedenis zien?

Klik dan op 'quilten' onderaan dit bericht, en je ziet alle blogs vanaf het begin.

Op schoot zitten

2011-09-03T18:11:00.003+02:00

Uit de lokale media heb ik een tijdje geleden vernomen dat er ook in Budel-Schoot gemozaïekt ging worden. Project: een Social Sofa. Een kunstenares uit Schoot maakte het ontwerp, en elf vrijwilligsters voerden het uit, in een maand tijd. Vandaag om half 4 was de onthulling en natuurlijk was ik, als voormalig mozaïek-vrijwilligster, nieuwsgierig hoe dat eruit zag...

De voorzitster van het buurtcomité hield een toespraak, en zelfs de pastoor kwam eraan te pas. Is het eindelijk droog, moet er toch nog ge(r/z)egend worden.

De bank ziet er fleurig uit en hij was lekker koel om op te zitten met dit warme (na)zomerweer. Woordspeling is leuk gevonden!

Na afloop stond ik wat opzij en werd aangesproken door een asielzoeker van het Dorpleinse asielzoekerscentrum (waar ik in het verleden zelf ook nog gewerkt heb). Of ik engels sprak? Jazeker - tegenwoordig elke avond zelfs, maar dit laatste zei ik niet. Zijn vraag was of dit gebeuren een religieus ritueel was, omdat er een pastoor aan te pas kwam? Ik heb wat uitleg gegeven over een sociaal project, over opfleuren van het dorp, en over de zegen. Maar eigenlijk begrijp ik zelf ook niet echt wat de pastoor er nu mee te maken had..

Voor meer info: Budel-Schoot Social Sofa

PS. Mijn quilt is klaar! Blog volgt.

Bijna klaar!

2011-09-02T17:47:00.000+02:00

Pijn in mijn arm, in mijn hand, maar mijn quilt heeft nu zo'n grote aantrekkingskracht dat ik hem (of haar?) toch steeds weer ter hand neem. Moet klaar! Wil dat ie klaar is!

Dit is de stand van zaken. Even geheimzinnig doen met deze foto's. Valt niet veel op te zien hé? Gewoon geduldig wachten. Op een dag is alles af, en toon ik de kant-en-klare quilt. Laatste loodjes!

De laatste fase!

2011-08-27T11:43:00.002+02:00

Nu is dan echt de laatste fase van mijn quiltproject aangebroken, en wat is dat leuk en opwindend! Gisteravond ging ik naar mijn quiltjuf voor uitleg over de randafwerking: de bies. Het is maanden geleden dat ik deze geknipt heb, en nu is het dan zover.

Heel veel uitleg was niet nodig; het is duidelijk wat me te doen staat. Ik bleef na de koffie dan ook niet lang hangen: ik wilde aan de gang! Dus toen ik thuiskwam, heb ik al een beginnetje gemaakt. Dat wordt vandaag vervolgd. Want nu gaat er dan echt iets afgerond worden. Na zo lange tijd. Is er iets opwindender dan dat? (Ja, ik kan wel wat bedenken. Maar dat is niet geschikt voor hier.)

Uitleg over aansluiten bij de hoek

Op maat snijden van de buitenkant (niet door mij!)

Glas in zicht

2011-08-27T11:32:00.001+02:00

Voor degenen die zich afvroegen waar tussen al het quiltgebeuren het glas gebleven was: hier ook eens een glas-update. Ik laat hier even de tussenstand zien van een nieuw werkstuk. Dit maak ik aan de hand van een visitekaartje, met veel ruimte voor eigen interpretatie. Dat is natuurlijk altijd leuk!

Dit is dus het logo.
Eromheen komt nog het een en ander...

Wordt vervolgd!

Alle hoeken van de quilt zien

2011-08-21T17:29:00.000+02:00

Momenteel zie ik bij wijze van spreken alle hoeken van de kamer, emotioneel gezien. Laat ik het hier maar even houden op het equivalent: alle hoeken van mijn quilt. Het zijn vier blokken die ik nu aan het doorpitten ben: op elke hoek één. Alle randen zijn nu klaar (met lijnen) en nu dus met de hoeken bezig.

En dan kan ik heel voorzichtig gaan denken aan het aanzetten van de bies...
Zie ik hier iets van een einde in zicht komen?

Met een bril zie je beter

2011-08-14T20:00:00.001+02:00

Mijn hond Sam ligt altijd aan mijn voeten als ik aan het quilten ben. Zo gezellig! Soms valt er zomaar ineens een klosje garen op hem, of een vingerhoed. Maar hij blijft onverstoorbaar liggen. Vanmiddag was ik met de randen van mijn quilt bezig, in afwachting van het stoppen van de regen, zodat ik nog een rondje kon gaan rennen. (Inderdaad werd het later in de middag eindelijk droog.)

Ik heb besloten het simpel te houden, omdat ik de verschillende blokken en het keltische figuur op de sashings al druk genoeg vind. Eén van de randen is nu klaar. In een poging om nu betere foto's te maken, legde ik mijn quilt over de bank. Sam stond op een afstandje toe te kijken. Dat zag er zo uit:

Welke bril vinden jullie hem het beste staan?

En nu heb ik ook betere foto's van mijn quilt kunnen maken:

Vorderingen!

2011-08-12T17:39:00.000+02:00

Héhé, eindelijk ben ik klaar met alle keltische figuren op de sashings. Wat was dat veel werk. Ik dacht even dat er nooit een einde aan zou komen. Maar net zoals soms ineens onverwacht aan heel lang wachten een einde kan komen, gebeurde dat hier uiteindelijk ook. Ik vind het mooi geworden. Nu nog iets verzinnen voor de randen, en dan de bies, en dan... en dan...!

Het regende buiten, dus ik moest binnen foto's maken. En daar is mijn camera niet zo goed in. Dus let niet op de kleuren, maar op de figuren. In werkelijkheid zijn de kleuren, zoals op sommige eerdere foto's wél goed te zien was, veel mooier.

Poppen, porselein en nog meer

2011-08-08T20:04:00.001+02:00

Iemand van onze quiltgroep had een leuke excursie georganiseerd: deze keer gingen we naar 'Het Oude Nest' in Kessel-Eik. Een Bed & Breakfast, maar vooral: een poppenmuseum. Al dekt dit laatste woord niet bepaald de hele lading..

We maakten al meteen kennis met de overheerlijke bienestich van gastvrouwe Annie. De eigen streekprodukten worden verwerkt en geweckt; asperges, sappen, jams en... oma's cake. Ooit cake in glas gezien? Hier kan het.

Nu moet ik bekennen dat ik me nog nooit had verdiept in porselein, maar sinds vanmiddag kijk ik er met andere ogen naar. Annie is ook een fervent verzamelaarster van oud porselein en weet er smakelijk over te vertellen, evenals over de archeologische vondsten en urnen. En toen hadden we het daadwerkelijke poppenmuseum nog niet gezien... want eerst volgde er een korte rondleiding door het huis, waar we als voorproefje op wat onverwachte plaatsen al poppen aantroffen:

Hoeveel poppen er te vinden zijn, vroeg iemand. Misschien wel 800, dacht Annie; ze had ze nooit geteld. Ik moet zeggen dat het een feest der herkenning was. Ik zag poppen die ik zelf vroeger ook had, met gebreide jurkjes die ik zelf op school ook leerde breien, ik zag stoeltjes en een box waar wij vroeger ook mee speelden.

Tot mijn verrassing was er in een zijruimte van het poppenmuseum een heuse ouderwetse school ingericht. Ook hier een feest der herkenning toen ik sommige lesboekjes en letterdozen zag. Erg leuk! Maar ook wel weer erg fijn dat ik niet meer op school hoef te zitten...

Er is zoveel te zien, en vooral te horen; want de verhalenstroom is eindeloos en maakt dat alles nog veel meer tot de verbeelding gaat spreken. Het was dan ook snel laat!

Voor wie dit alles ook eens wil zien: www.hetoudenest.nl.

Zeker aan te raden!

Spelen met zeehondjes

2011-08-07T10:39:00.000+02:00

Een paar dagen weg geweest met een vriendin; intense dagen in het hoge noorden van Nederland. Ik heb mijn uitgever overvallen met mijn onverwachte aanwezigheid én, mooier nog, met de actuele ontwikkelingen rondom mijn kinderen. We zijn op bezoek geweest bij een andere moeder van ontvoerde kinderen; deze kinderen zijn intussen alweer bijna vijf jaar terug in Nederland en ik heb ook hen gesproken. Intense ervaringen....

Wat alleen maar gewoon leuk en relaxed was, was het bezoek aan de zeehondencrèche in Pieterburen. Ik was er nog nooit eerder geweest en was verrast door de zeehondjes: hé, ze zien me echt en reageren op me! Ze spelen met me! De foto's hiervan lijken bijna buitenaards. Ik was onder de indruk van de organisatie, al het werk wat er verzet wordt, en het allermooiste is natuurlijk dat hun werk er écht toe doet. Er worden vele zeehondjes gered en weer teruggebracht naar zee.

een mooi mozaïek

in quarantaine

buitenbassins

uit zee opgeviste kapotte netten

etenstijd!

Figuren

2011-07-28T18:13:00.000+02:00

Geheimzinnige titel hé! De laatste doorpit-techniek die we bij onze terugkomst-bee hebben geleerd, is het maken van figuren. Het hele proces dus: de map doorbladeren met allerlei leuke voorbeelden, zelf het malletje maken, overtekenen op het stof, en beginnen maar.

Zoals ik hier eerder al heb laten zien, ben ik dol op Keltische tekeningen, en tot mijn grote vreugde kwam ik die ook tegen in de map van mijn quiltjuf. Nou, dan is de keuze gauw gemaakt. Ik ga dit figuur op alle sashings maken.

Verder valt er niet zoveel te melden. Ik ben druk bezig geweest met het nagenieten van het verschijnen van mijn boek VERDER, en ik ben nog steeds trots als ik het in mijn handen houd.

Ook heb ik twee excursies 'nieuwe hardloopschoenen' achter de rug; vandaag heb ik dan eindelijk de knoop kunnen doorhakken. Drie merken uitgeprobeerd en alles werd gefilmd: dat geeft wel veel duidelijkheid. Leuk, ik had dit nog niet eerder meegemaakt. Nu zit ik hier met mijn nieuwe schoenen aan de pc, want je moet ze tenslotte eerst inlopen! ;-)

Oh ja, en mijn mp3-speler was zomaar ineens kapot, en aangezien ik het hardloop-trainingsprogramma met Evy Gruyaerts volg, moest er ook een nieuwe mp3-speler komen. 'Een meeloper' zoals iemand 'm noemde. In de tussentijd heb ik wel een paar keer gelopen zonder Evy, want mij kennende duurde het natuurlijk weer een hele tijd voordat ik kon beslissen welke mp3-speler het moest worden.

Soms kan ik toch ook zo moe worden van mezelf...

Mijn boek VERDER

2011-07-14T11:07:00.000+02:00

De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met het bewerken van mijn Hyves-blogs van de afgelopen vier jaren. Nu er verandering is gekomen in de situatie van acht jaar stilte rondom mijn kinderen, is voor mij een nieuwe fase aangebroken. Dat vond ik het juiste moment om blogs, eerst alleen leesbaar op een beeldscherm, vast te leggen in iets tastbaars; met de hoop dat ik dit ooit ook nog zal kunnen overhandigen aan mijn kinderen. Ik heb het boek ook opgedragen aan hen!

Voor degenen die willen is nu dit boek, VERDER, beschikbaar. Het is een boek van 402 pagina's geworden, met foto's. Een verslag van vier turbulente jaren uit mijn leven. Over de worsteling met onzekerheid rondom de kinderen, maar ook over nieuwe stappen. Over wanhoop, maar ook over lichtpuntjes!

Zou je het willen bestellen, kijk dan hier voor meer info:
http://www.unibook.com/nl/home

Je kunt het nu nog niet zien, aangezien het niet wereldwijd op internet zichtbaar is. Via de knop 'Beveiligde boeken' is het zichtbaar via een code. Voor de code moet je me even een mailtje sturen. Dan kun je het boek en info zien en eventueel bestellen (of niet).

Zo ziet het boek eruit:

Een overweldigende quilt-excursie

2011-07-08T16:48:00.001+02:00

Een van de vrouwen van ons quilt-lesgroepje had voor ons een excursie geregeld: we gingen een kijkje nemen bij Patchwork-atelier Truce op het Veld-Steeghs in Panningen. Ze had ons er al op voorbereid dat er heel veel te zien was, dus ik had de batterij van mijn camera opgeladen en het geheugenkaartje leeg gemaakt, en dat was wel nodig ook.

We werden allerhartelijkst ontvangen met koffie en heerlijke eigengebakken chocoladecake, en maakten kennis met de hoofdpersoon van dit alles. De energie van de chocolade was ook wel nodig, want wat toen volgde gaat alle beschrijvingen te boven. Ik heb nog nooit zoiets gezien, en dat bedoel ik helemaal in de goede zin van het woord.

Het is werkelijk ongelooflijk wat deze vrouw allemaal heeft weten te creëren. Quilts in allerlei stijlen, kleuren en maten. Met foto's. Kussentjes, memory-quiltjes, poppen, beren. Heel veel foto's. En alles met een verhaal. Dat geeft er nog extra meerwaarde aan. Niet alleen al haar werk was prachtig; het huis zelf was ook nog eens de moeite waard om te bekijken. Een totaal-ervaring, zogezegd. Ik heb zelfs nog een glas-in-lood raam gezien, en een mozaïektafel, om nog maar even een zijspoor te noemen.

Kortom, een onvergetelijke middag! Ik ben zo blij dat ik dit alles heb mogen ervaren. Ik heb mijn ogen uitgekeken en mijn hoofd tolde 's avonds nog helemaal van alle indrukken. Truce, als u dit ook leest: bedankt dat ik mocht meegenieten van al die geweldige creaties.

And the story continues...

2011-07-01T19:28:00.000+02:00

Ik ben tamelijk stilletjes hier, want het bloggen is niet meer wat het geweest is. Het glas in lood trouwens ook niet. En het tiffany ook niet.
Marian heeft een crea-block en is met andere dingen bezig, vooral in haar hoofd.

Het quilten gaat wél door. Elke dag een beetje, dan komen we er wel.

Een kussentje voor Sam

2011-06-22T20:24:00.001+02:00

Ondanks de bekende chemische bestrijdingsmiddelen heeft onze Sam toch af en toe een teek. Zulke vieze beestjes zijn het, ieks. Ik waag me er niet aan om ze eruit te halen; Jan is daar gelukkig inmiddels heel bedreven in geworden. Ikzelf ben dan weer heel goed in het vasthouden en geruststellend toespreken van Sam. Hoewel hij aardig gewend is geraakt aan de teek-verwijderoperatie, die tegenwoordig in een paar minuutjes gepiept is!

Onlangs hoorde ik van iemand die haar hond knoflooktabletten gaf. Nu pakken wij het ietsje minder ruig aan: we geven hem wat knoflookpoeder door zijn eten. En kamillebloemetjes in de mand schijnen ook te helpen. Jan is nogal goed met de (gedroogde) kruiden, dus ik vroeg hem om wat kamille te plukken en te drogen. Dan zou ik wel een zakje maken. En hoe toevallig: ik had nog één hexagonnetje van het verbouwde Ikea-dekbed liggen. Achterkantje van een ander restje, en daar hadden we het kruidenbuiltje.
Check Sam zijn eerste reactie:

Kijken of het werkt!

Zachte kleurtjes

2011-06-16T17:42:00.001+02:00

Nu bof ik toch wel echt. Kom ik net terug van 'lopen met Evi' (kennen jullie dat? Met de mp3-speler?), ben ik goed en wel binnen, begint het me toch een partij hard te regenen! En nu onweert het zelfs. Heerlijk om dan, fris gedoucht, hier te zitten en een blog te schrijven. Zo lekker welverdiend ook na gesport te hebben. Het tevreden gevoel enzo..

Ik zei eerder dat ik nog iets gemaakt had van glas. Een project 'restjesverwerking'. Herinneren jullie je nog de hele oude glas in lood ruit die ik kreeg, en waar ik een nieuw raam voor boven de keukendeur van heb gemaakt? Van restjes had ik al een keer een werkstuk gemaakt wat ik 'Droomprieeltje' noemde. En ook heb ik restjes verwerkt in de 'Zee-lichtjes'. (Wie zich verveelt mag zelf de blogs opzoeken.) Nou, dit is het geworden. Als je een bod doet, kan het morgen van jou zijn.

Met je voeten op de grond

2011-06-13T17:41:00.000+02:00

In deze woelige tijden vol onzekerheid en een achtbaan aan emoties bevind ik mezelf soms ineens tóch met beide voeten op de grond en herinner me dan weer hoe stevig en dragend de aarde aanvoelt. Ook al zijn het de tegels in de woonkamer. ;-) Voeten op de grond houdt je in het hier-en-nu.

Nu was ik op een andere manier creatief bezig geweest: ik had mijn teennagels roze gelakt, want dat staat toch wel net even wat leuker als je weer de zomerslippertjes aankunt. En gewoon voor de lol heb ik dat ook even aan Sam laten zien, die het, zoals gewoonlijk, gelaten aankijkt. (Zouden honden ook kleur kunnen zien?)

Binnenkort een blog over een nieuw tiffany-werkstuk wat al af en gepoetst is, en ik wil iedereen ook hartelijk bedanken voor de reacties die jullie wél kunnen neerzetten en ik nog steeds niet terwijl ik het wel wil. Nog geen energie gehad om een echte oplossing te zoeken, maar ik lees jullie wél hoor!

Persoonlijk glas

2011-06-10T10:55:00.000+02:00

Intussen heb ik wat instellingen veranderd, maar het blijft allemaal nog steeds niet vlotjes gaan hier op Blogspot. Ik merk dat ik daardoor veel minder hier ben én ook nauwelijks op andere blogs reageer terwijl ik ze wél lees. Kortom, de lol gaat er een beetje af en ik vraag me af of ik hier nog wel mee wil doorgaan.

Enfin, de tijd zal het leren, zoals ook met een aantal andere dingen.

Het quiltproject vordert gestaag, elke dag ben ik ermee bezig. De Kaffe Fassett stofjes heb ik maar goed uit het zicht gelegd, mocht ik in de verleiding komen om met iets nieuws te beginnen omdat dit handmatig quilten zo langzaam gaat.

Ik had behoefte aan een project dat iets sneller resultaat te zien gaf en heb een persoonlijke theelichthouder gemaakt voor iemand. Kan niet wachten om hem aan haar te geven. Ze komt niet hier op Blogspot (hoop ik toch!) dus ik kan er rustig al iets van plaatsen. Dit is 'm!

Vreemd

2011-06-05T20:31:00.002+02:00

Mensen, hoe komt het eigenlijk dat ik bij niemand kan reageren? Lees ik een blog wat me aanspreekt, wil ik reageren, gaat dat niet. Dan moet ik opnieuw inloggen, en als ik dat doe kan ik nog steeds niet reageren. Ra ra?

Sam weet het ook niet. Zijn bek kreukte op zo'n rare manier toen ik hem riep en hij lui omkeek, dat ik daar wel een foto van moest maken! Vandaag werd tijdens het uitlaten door iemand gezegd dat hij altijd lacht en dat klopt. Vrouwtje lacht trouwens ook als ze die kop van hem ziet. Maar nog even over bovenstaande vraag: wie het weet mag het zeggen, en hoe los ik dat op?

Ik wil nog even melden dat ik onlangs een interessante aankoop deed. Na de opknapbeurt van deze kamer (de ruimte waar de pc staat) was één muur nog steeds helemaal kaal. Door mij was ie zo netjes wit geschilderd dat ik er lange tijd niets wilde ophangen, om de witheid niet te verstoren. Toen ik een tijdje geleden bij Ikea kwam, zag ik daar een mooie grote wereldkaart. Dat leek me wel wat, maar de prijs was me een beetje al te gortig.

Toeval kwam me te hulp: bij de vroegere school van mijn kinderen hielden ze opruiming. Tafeltjes en stoeltjes en allerlei schoolmaterialen waren te koop. Zo ook landkaarten. Ik zorgde dat ik er een kwartier voordat de verkoop begon al was, en dat was maar goed ook. Want de belangstelling was groot. Alle kaarten lagen opgerold op de grond, en ik dacht logisch: een wereldkaart zal wel groot zijn. Zo vond ik heel snel de kaart die ik wilde, voordat iemand anders ermee aan de haal kon gaan. Manlief heeft 'm gisteren opgehangen en ik weet nu ook dat Irak vroeger Mesopotamië (tweestromenland) heette. De kaart komt uit 1964!

Heel veel steekjes

2011-05-27T17:19:00.004+02:00

Een intense week achter de rug, want ik kreeg nieuwe foto's van mijn verre kinderen en die waren nog wel door papa zelf gemaild. Wie ze wil zien, mag even mailen, want ik plaats ze niet op mijn blog.

Nu staat hier naast mijn beeldscherm een van de foto's op A4-formaat van mijn twee lieve, prachtige kinderen, het is ongelooflijk om ze zo samen te zien. En hoe zal dit alles verder gaan? Ga ik ze ooit weer in het echt zien? De tijd zal het leren.

Ik mijmer erover terwijl ik aan het doorquilten ben. Elke avond werk ik aan mijn quilt, en af en toe overdag zo tussendoor ook eventjes. Het is heel, heel veel werk. Het zijn heel, heel veel steekjes. Wat een geduldoefening (zeker als je een mooi nieuw project hebt liggen!). Maar het lukt. En dat motiveert.

Eerste Bee

2011-05-20T18:14:00.002+02:00

Allereerst: hiep hiep hoera, want ik heb vandaag al mijn Chintz-pakket ontvangen. Wat snel! En het is móói... Alleen duurt het nog een tijdje voordat ik eraan ga beginnen, want ik maak eerst mijn sampler af. Bovendien kan ik dan een tijdlang moed verzamelen om uit te zoeken hoe de quilt gemaakt moet worden en om daarna in die hele mooie stoffen te durven knippen, haha.

Gisteravond was dan onze eerste Bee. Van de lesgroep dus. We hebben elkaars werkstukken bewonderd en besproken hoe je met de tape kunt quilten. Ook was er koffie met appeltaart en een tragisch verhaal van een quiltster die haar quilt niet meer kan afmaken..

deze quilt wordt nu door haar groep afgemaakt..

tussendoorproject

The colourful me

2011-05-19T12:37:00.002+02:00

Héhé! Na weken- en wekenlang smachten op afstand heb ik eindelijk de knoop doorgehakt: ik heb het Chintz-pakket besteld. Ja... ik weet dat ik me had voorgenomen om nog niets te kopen als mijn eerste quilt nog niet klaar is, en ik heb me daar in de diverse winkels en tijdens de grote quiltbeurs in Veldhoven ook keurig aan kunnen houden, maar dat was ook omdat ik deze prachtige quilt met stoffen van Kaffe Fassett al eerder op internet gezien had. En als ik eenmaal iets gezien heb wat ik écht mooi vind...

De buizentafel waar ik het eerder over had, is intussen al bij de volgende quiltster beland, en ik ben druk doende met het 'quilten in de ring'. Het lukt zowaar ook nog. Alleen moet ik mijn enthousiasme ietsje gaan bedwingen, want ik voelde vanmorgen pijn in mijn elleboog. Sinds een week ben ik ook begonnen met het rennen met Evi (op de mp3-speler), om mijn lijf los te maken en mijn hoofd leeg. En ik moet zeggen: het is heerlijk om hier zo tussen die velden te lopen met de wind door je haar.

Vanavond komt onze quilt-lesgroep weer bij elkaar, na zes weken. Ik ben benieuwd hoe ver iedereen is gekomen, en als het goed is zal ik ook wat foto's gaan maken. Gezellig!

Tenslotte: de Chintz-quilt komt van deze webshop: Webshop 100 rozen

Prachtige naam, toch?

Aai-pet

2011-05-17T19:58:00.002+02:00

Met de buizentafel had ik het al gauw bekeken; het doorrijgen heb ik gewoon 'op mijn knieën gedaan' en het is allemaal goed gegaan. Geen bobbels of verschuivingen te zien. En nu ben ik dan aan het quilten in de ring... jawel! Het was even een moeizaam begin, maar het gaat steeds beter.

Intussen was er hier in de tuin, behalve steeds uitbundiger bloemenpracht, ook ander nieuw leven ontstaan: voor het eerst konden we genieten van jong vogelleven. Af en aan vliegende ouders en steeds luider piepende jongen.

Gisteren vlogen ze uit, de jonkies. Of ze het allemaal overleefd hebben zullen we nooit weten. Maar wat we wél weten, is dat ze een zacht nestje hebben gehad, dankzij het gouden hondenhaar van onze eigen aai-pet Sam. Dat is toch een mooi begin van je leven!

De volgende fase

2011-05-10T17:24:00.002+02:00

Gistermiddag is de volgende fase van mijn quilt gestart: we hebben 'gesandwiched'. Wat een grappig woord eigenlijk, en het beschrijft precies wat we deden. Een lap, een tussenvulling en nog een lap maken samen een kleurrijke sandwich. Eerst met wat spelden vastgezet en daarna kreeg ik het hulpmiddel mee naar huis: de buizentafel. Voordat ik mijn eigen foto's laat zien nog even dit:

Weten jullie nog dat ik het vorige blog eindigde met de foto van de kleurrijke quilt op de beurs die ik het allermooist vond? Tijdens mijn zoektocht op internet of daar ook een pakket van te vinden is (tot nu toe niet gevonden, dus wie zin heeft mag meezoeken!) kwam ik deze foto van een vlieger tegen. Wow!

En nog even de quilt van mijn medecursiste die alles al heeft doorgeregen. Zij bracht de buizentafel terug en ik kreeg 'm nu mee naar huis.

De lagen op elkaar gelegd. Opletten met de banen op de achterkant!

Gelukkig hoefde ik het niet alleen te doen. Ik hoop maar dat het goed uitpakt.

En zo ziet dat er dus nu uit. De buizentafel: het hulpmiddel bij het doorrijgen. Ik ga ervaren of het ook gemakkelijk werkt zo. Hoe doen jullie, medequilters, dat eigenlijk?

Quilts, heel veel quilts

2011-05-08T11:25:00.008+02:00

Gisteren ben ik naar de quilttentoonstelling in Veldhoven geweest, voor het eerst. Wat een ervaring! Gelukkig dat ik alleen was gegaan, want dan kan ik tenminste zo lang kijken als ik wil; nog een keer teruggaan naar die ene stand om naar die prachtige quilt te kijken en me af te vragen of ik daar een pakket van zal kopen; wegdromen bij sommige quilts; buiten in de zon zitten en een onverwacht gesprekje voeren met een vrouw die in Ierland quiltlessen geeft. Een foto-impressie.

mooi Keltisch vlechtwerk

detail

lekker kleurrijk, ik hou ervan

gemaakt door een moeder

lieve briefjes van haar zoon..

vier op een rij, zo mooi

ontzettend knap gemaakt!

heerlijke kleuren!

ik ben fan van Be-Colourful

mooi!

detail van Dragon Fly

Dragon Fly in quilt, supermooi!

hoe vrij ben je eigenlijk?

glas-in-lood in het restaurant

Ik ben erg onder de indruk van alles wat er te zien was. Geweldig. Wat een creativiteit. Op de site van de OEQC staan ook filmpjes: http://oeqc.eu/indexnl.php?i=114

En deze quilt zou ik zelf wel willen maken. Prachtig. Ik word zo blij van de kleuren!

Titel: Swinging Colors

(Van: Quilt-und-Co, klik op Galerie)

Hartencirkel

2011-05-05T11:43:00.001+02:00

Om die spannende tijden (de ontwikkelingen rondom mijn kinderen, reacties op de uitzending van Vermist afgelopen vrijdag en mezelf een beetje bij elkaar houden) hier een beetje te kunnen hanteren, is het simpele handwerk een goed hulpmiddel. Zo heb ik eindelijk de keltische hartencirkel afgemaakt. Ergens in het najaar was ik daar al aan begonnen, maar omdat het zo moeilijk was en er teveel glas brak, heb ik het in een la gelegd. Vorige week heb ik het toch weer opgepakt en ben ik de uitdaging met mezelf aangegaan om het ook daadwerkelijk af te maken. Het viel niet mee, maar het is gelukt!

Ook heb ik de achterkant van mijn quilt afgemaakt. Komende maandag heb ik een afspraak met mijn quiltjuf staan voor de volgende fase: de drie lagen op elkaar spelden, waarna ik ze kan gaan doorrijgen. En dan begint het echte werk: het quilten! Maar eerst nog een inspirerende afleiding: een dezer dagen ga ik voor het eerst van mijn leven naar dé grote internationale quiltbeurs. En ik hoef er niet eens zo ver voor te rijden: het is in Veldhoven. Ben benieuwd!

(Ik zie nu pas dat de foto wazig is. Jammer dan. Nu geen zin om een nieuwe te maken.)

Quiltbeurs in Veldhoven:
http://www.oeqc.eu/indexnl.php

Nieuws over Sennah en Amar

2011-04-23T10:30:00.000+02:00

Even vooraf ter info voor degenen die mij niet kennen: mijn kinderen zijn ruim acht jaar geleden ontvoerd door mijn Irakese ex-partner. Kijk bij mijn allereerste blog in 2010; dan zie je het boek wat ik hier destijds over heb geschreven (titel: 'Gezocht mijn kinderen'). Al die jaren heb ik nooit meer iets gehoord van hem of van de kinderen, en heb ik geleefd in grote onzekerheid. De kinderen waren destijds 6 (Sennah, dochter) en 4 (Amar, zoon).

Begin dit jaar vond ik ineens een mail van een ex-familielid in mijn mailbox. Deze persoon ben ik veel dank verschuldigd, want dankzij hem/haar (uit respect blijf ik vaag over de identiteit) weet ik na acht jaar eindelijk iets over mijn kinderen.

Ze zijn in Irak met hun vader. Zoals ik altijd al heb gedacht...
Naar omstandigheden gaat het goed met ze; Sennah doet het erg goed op school, maar Amar vindt het minder leuk.

Het was een hele opluchting om te horen dat ze veilig en wel zijn. Om eindelijk iets te weten. Al is dat iets maar heel minimaal, het is beter dan al die onzekerheid van al die ontzettend lange acht jaren.

Dit ex-familielid heeft Sennah ook verteld dat mama hen mist en contact met hen wil. Een tijdje dacht ik dat dit eindelijk het begin van contact met de kinderen zou kunnen zijn. Maar veel verwarring volgde. Je weet immers niet wie er aan de andere kant van die mail of sms zit. En ex-familielid haakte af; tenminste, zo lijkt het nu wel.

Ongeveer een maand geleden kreeg ik een grote schok toen ineens de vader zelf, Safa, contact met mij opnam. Ook allereerst via de mail, maar daarna aan de telefoon. Niet één keer, maar meerdere keren. Hij zou alles uitleggen, hij zou foto's sturen, hij zou een webcam regelen, hij had altijd met de kinderen over mij gepraat, hoe gaat het met jou en je familie, blabla.

Maar hoe kun je gewoon hardop zeggen dat ik, als moeder, nog steeds in je hart zit, terwijl jij wegloopt met de kinderen en acht lange jaren gewoon niets meer van je laat horen? Hoe leefde ik verder? Het was bizar en onwerkelijk om hem weer te horen. Maar ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Kom maar met je verhaal. Ik luister.

Alleen lijkt het er nu op dat het inderdaad alleen maar blabla was, want ik hoor niets meer van hem. En ik zit met de brokken. Contact met de kinderen leek zo onder handbereik, maar wéér haakt hij af. Hij reageert niet op sms, niet op mail, niet op telefoon. Ik sta machteloos. En ik begrijp het niet. Ik ben boos, laaiend. Ik ben verdrietig, teleurgesteld. In de war.

Het enige winstpunt is dat ik nu iets over de kinderen weet. Maar voor de rest is er nu ontzettend veel onrust in mijn leven gekomen, samen met heel veel vragen. Alles is weer actueel. Mijn leven staat op zijn kop, maar ik kan er niets mee.

Het heeft me vele hoofdbrekens gekost, maar ik heb besloten om niet langer te zwijgen. De privacy van het ex-familielid bescherm ik, maar hem ga ik niet langer beschermen met mijn zwijgen. Zó is hij, Safa: iemand die speelt met mijn diepste gevoelens en totaal geen rekening houdt met wat hij me aandoet. Toen, acht jaar geleden, en nu ook weer. Hij liet me namelijk eventjes mijn zoontje Amar aan de telefoon horen. Wat doet het met zo'n jongen? Ook daar denkt hij niet aan. Alleen aan zichzelf.

Zo is de stand van zaken, lezers.
Gelukkig leven de kinderen nog. Maar of ze gelukkig zijn, weet ik niet.
En ik ben al helemaal niet gelukkig, want het mes in mijn moederhart is er nog dieper in gestoken én omgedraaid. Niet dat het hem iets kan schelen. Ik leef hier toch 'gewoon' verder?

Achterkant worstelingen

2011-04-21T17:24:00.000+02:00

Na al die streepjes begon het in elkaar zetten van de achterkant. Ik had een tekening gemaakt waarop ik alles, met de maten, had neergezet. Dan kan er niets misgaan, denk je. Inderdaad: dénk je. Om te beginnen was er al niet genoeg van het bruine stof. Ik besloot niets bij te gaan kopen, maar te puzzelen met het stof wat ik had. Het is tenslotte patchwork, dus dat zetten we gewoon even vrolijk voort op de achterkant.

Volgende probleem was dat het niet klopte met de lange stroken en niet met de korte bruine strook onder en boven. Aan de hand van de tekening zag ik wel wat ik fout had gedaan. En het was ook niet echt een probleem, want met wat creatief denken valt ook dat weer op te lossen. Enfin! Dit zijn de vorderingen tot nu toe. Nog één kant. Af en toe buiten zitten met dit mooie weer, af en toe binnen, en dan komt het wel goed. Maar ik moet zeggen dat ik me wel wat op de hals gehaald heb met die strepen... Van Zon wil weer wat!

Kleurige streepjes

2011-04-15T10:14:00.001+02:00

De vier baantjes voor de achterkant van mijn sampler zijn klaar! Het was een heel werk en af en toe heb ik me wel afgevraagd waarom ik dit nou alweer wilde. Maar denkend aan die hele grote bruine lap wist ik weer zeker dat ik ging voor de kleurrijke onderbrekingen, en zette ik door, intussen luisterend naar een radio- of tv-programma. Of, zoals deze afgelopen week een paar keer, buiten. Even wat foto's maken en dan de schaar weer in de grote lap gaan zetten. Jippie.

Terug op aarde

2011-04-11T11:17:00.006+02:00

... Met mijn voeten in het rulle zand, kop in de zon, de geur van de aarde en veel kleur om me heen: dat was ik gisteren, tijdens de veldexcursie van de ANV Land van Cranendonck. Zij organiseerden deze bijeenkomst, samen met een loonbedrijf en een tulpenkweker.

De opkomst was groot, wat natuurlijk ook kwam door het mooie weer. En wij wonen uiteraard ook in een niet-stadse omgeving; men voelt zich, zo stel ik mij voor, toch meer betrokken bij natuur en landbouw dan stadse mensen misschien voelen (kan natuurlijk ook zijn dat ik het mis heb). Ik, geboren op een boerderij, in ieder geval zeker. Mijn DH is lid van deze ANV, maar ik ga dus met plezier mee naar zo'n excursie.

De tulpen stonden in volle bloei, een heerlijk gezicht. Vreemd idee dat ze er alleen staan voor de bollenteelt, en gewoon afgemaaid worden. Overigens waren er wel bosjes tulpen te koop. Wist je dat sommige soorten niet meer doorgroeien in de vaas? We zullen dat nu zelf kunnen beoordelen, want natuurlijk moesten er fleurige gele tulpen met de leuke kronkelblaadjes mee naar huis! Ze staan nu te prijken op twee verschillende plekken in de woonkamer.

Landbouw bedrijven is tegenwoordig zeer high-tech precisiewerk. Zo'n trekker (noem je het nog zo trouwens?) is volgestouwd met computerapparatuur. Eén keer wordt het hele perceel landbouwgrond rondgereden; de daarop volgende jaren hoeft dit niet meer en berekent de computer precies hoe de bloem- of aardappelbedden moeten komen. Met behulp van satellieten, net zoals bij ons eigen navigatiesysteem. Dat zou mijn opa (ook boer, en lang geleden overleden) eens moeten zien! Het is compleet Star Trek.

Persoonlijk vind ik het een ontzettend mooi initiatief dat gemeenten, de Provincie en de waterschappen alles doen om onze Brabantse landelijke gebieden steeds mooier te maken. Niet alleen als boer, maar ook als particulier kun je namelijk subsidie krijgen als je je eigen stuk grond verfraait met bijvoorbeeld knotbomen, houtsingels of een paddenpoel. Maar wat denk je van een blomenrijke rand langs een akker? Niet alleen mooi en leuk om te zien, maar ook goed voor de vlinders en de bijen.

Intussen kijk ik naar mijn mooie gele tulpen en ben blij dat er zoveel natuur om me heen is. Ik hou ervan. En met de hond heb ik ook nog eens dagelijks zoveel redenen als ik wil om naar buiten te stappen.

Site van de ANV: http://www.landvancranendonck.nl/index.html

Allemaal streepjes

2011-04-11T10:38:00.002+02:00

Om even een idee te krijgen hoe de achterkant van mijn quilt eruit komt te zien. Enkele blogs geleden plaatste ik een foto van de achterkant van een quilt van mijn juf. Sinds ik die gezien had in de les wist ik: dat ga ik ook doen, want ik vind het mooi. Oké, het is veel werk. Maar ik heb nu, as we speak, de lange lange banen, voor links en rechts zal ik maar zeggen, klaar.

En later vandaag ga ik beginnen aan de strook voor de bovenkant. Daarna nog die van de onderkant (beide 1.30m lang, de lange stroken zijn 1.60m) en dan volgt de rest van de achterkant met het bruine stof. Het is leuk om te doen, deze stroken maken. Gewoon op (kleur)gevoel het volgende strookje pakken en verder nergens over nadenken, maar naaien met het verstand op nul. Simpel doch doeltreffend.

Lenteles

2011-04-08T10:03:00.002+02:00

Gisteravond was het de laatste les van de samplerquilt-serie. Ik had me erop verheugd om mijn top te laten zien! En hoe leuk is het om ook de tops van de anderen te zien? Heel leuk! Natuurlijk kon ik het niet laten om er foto's van te maken, ook al zijn ze nog in verschillende fases van bewerking, om het zo maar te zeggen. De mijne heb ik in mijn vorige blog laten zien; dit zijn de quilttops van de andere twee. (Een medecursiste is nog niet zover. Ik wacht met spanning op de hare!)

Eén medecursiste heeft de drie lagen al op elkaar geregen en leerde in deze les de techniek van het doorpitten. Ik moet zeggen: dat ziet er wel héél 'kleine huis op de prairie'-achtig uit, om iemand bezig te zien met zo'n quiltring. En het ziet er best moeilijk uit! Maar goed, ik ben nog lang niet zover. Voorlopig mag ik me nog bezighouden met heel, heel veel strookjes voor de achterkant.

En waarom heet dit blog 'Lenteles'? Onze quiltjuf heeft voor elk seizoen een quiltje boven haar bank hangen. Vier de lente!

Top in de zon

2011-04-06T18:03:00.000+02:00

Heerlijk zonnig lenteweer vandaag, dus dé gelegenheid om een foto te maken die de kleuren wél mooi weergeeft. Ik heb manlief gecharterd om die grote lap eventjes omhoog te houden. Een onverwachte windvlaag deed een speelse uithaal... En nu maar hopen dat niemand van mijn quiltlesgroep, of de juf zelf, op dit blog kijkt vóór de les morgenavond. (Maar ik kon echt niet meer wachten!)

Keltisch hart

2011-04-05T17:59:00.002+02:00

Ik ben gek op Keltische tekeningen en symboliek. Er was een tijd dat ik ook zelf deze tekeningen maakte, maar sinds ik met het glaswerk en het quilten bezig ben, komt dat tekenen er niet meer van. Het boek met uitleg heb ik natuurlijk wél nog steeds. Maar dit hart zag ik ergens op internet. Dus ik hoefde het niet helemaal zelf uit te tekenen. Het snijden van deze vormen is al lastig genoeg, maar het is gelukt. Dit is het geworden. Zo heb ik, fan van uitgesproken krachtige kleuren, eens een keer iets gemaakt in pastelkleurtjes. Van echt oud glas!

Gave graffiti over de grens

2011-04-02T18:16:00.005+02:00

Niet ver over de grens, natuurlijk, als je in Budel-Dorplein woont en dit graffiti-evenement plaatsvindt in Hamont. En met dit heerlijke lenteweer was het een mooi doel voor een fietstochtje in de zon. Beelden zeggen meer dan woorden in dit geval, dus bewonder even de inspirerende werkstukken van de jongelui. Ik vond het erg leuk om te zien allemaal; zo knap wat ze kunnen! En als je dan ook nog sjans hebt... nou nou, dan voel ik me even óók weer jong (alleen zag ik zoiets nooit toen ik nog echt jong was, en nu blijkbaar wel).

Halfweg met de top

2011-04-02T17:55:00.001+02:00

Ik moet gewoonweg even een foto neerzetten van de top zoals ie nu is: ongeveer halverwege. En mijn enthousiasme is zo groot dat ik elk tussendoor-momentje aangrijp om weer een stukje aan elkaar te zetten. Zo zat ik aan het eind van de ochtend in mijn rozenprieeltje in de zon die al zo warm was dat ik er hoofdpijn van kreeg. En aan het eind van de middag, nadat er tussendoor andere dingen gedaan waren, zat ik onder onze overkapping met de hond aan mijn voeten ook weer een stukje te doen. Eindelijk ook eens een foto met kleuren die op de echte kleuren lijken. Kijk!

Oh, dat speciale blauwe glas...

2011-04-01T17:28:00.002+02:00

Nee, geen aprilgrap. Dit blog heb ik speciaal bewaard voor de eerste dag van april. Gewoon omdat het kan. Gewoon omdat ik dat leuk vind. De raamhanger had ik al eerder deze week afgemaakt, alleen had ik nog even de hulp van mijn DH (jaja, ik raak bekend met de termen in blogland!) nodig om het kettinkje eraan te bevestigen. Pas daarna kon ik de foto's maken. Dit is 'm dus. Raamhanger in blauwtinten. En kijk vooral even naar het effect van een andere achtergrond. De magie van glas, noem ik dat. Steeds weer andere tintjes..

Dat wordt zo gaaf!

2011-03-29T20:09:00.002+02:00

Ja hoor, ik heb de schaar in de Ontzettend Grote Bruine Lap gezet! En alles is geknipt: de sashings, de sterren, de hoekblokken en de zij- en bovenstroken. De sterren en de hoekblokken natuurlijk niet uit die bruine lap, maar uit het herfstbladerenstof. Daarna al die sterretjes aan de uiteinden van de sashings vastgenaaid, en toen heb ik alles eens op de grote tafel neergelegd!

Hoe ga ik de blokken rangschikken? En wonderlijk: deze veeleisende madam was bij de tweede poging al helemaal tevreden. Zó ga ik de top in elkaar zetten. Alles ligt hier nog los op tafel, en let ook niet op de kleuren, want het was weer ietsje te donker in huis voor een goede foto. Ik kan niet wachten om ermee te beginnen. Zo dadelijk computer uit, koffie, kluifje voor de hond, en daarna is het zover. Leukleukleuk.

Glas met een hart

2011-03-27T17:31:00.000+02:00

Natuurlijk gaat het werken met glas ook nog altijd door. Het begint aangenamer te worden in mijn atelier, nu de lente is begonnen. Toch heb ik van onderstaand werkstuk al het snijwerk nog binnen, in de woonkamer, gedaan. Het solderen natuurlijk niet!

Inspiratie-item was het rode hartje. Dit heb ik ooit gekregen tijdens een verblijf op een dierbare plek. Het is dus iets speciaals voor mij. Wat is dan mooier om het een prominente plek te geven in een glaswerkstuk? En omdat het bij mij hoort, heb ik ook mijn eigen initialen erin verwerkt. Ik heb nu eenmaal niet zo'n korte naam als Jan (zie eerder blog over zijn pennenbakje), dus moest ik iets anders verzinnen.

Dag van het grote vergeten

2011-03-25T19:34:00.001+01:00

Blijkbaar was het een zwaar dagje gisteren, want ik vergat twee essentiële benodigdheden mee te nemen naar de quiltles: mijn leesbril (oh gruwel, om zoiets nodig te hebben tegenwoordig) en mijn lange lineaal. Gelukkig hadden we zoete troost in de vorm van een heerlijke zelfgemaakte quark... eh, kwarktaartpunt van een medecursiste, die dus niet alleen handig is met het quilten, maar ook met zelf gebak maken. Maar ik kon zonder leesbril niet netjes genoeg naar mijn zin tekenen op het millimeterpapier en liet dus mijn juf deze keer het werk doen (bedankt nog!):

Intussen keek ik naar weer wat andere creatieve werkstukken van haar hand. Sjonge, ik kom daar nooit uitgekeken in die huiskamer, keuken, halletje enzovoort!

Een andere cursiste is al een heel stuk verder met haar quilt dan bovengenoemde cursiste en ik, die later ingestroomd zijn. We bewonderden haar werkstuk; in de opening moet nog één blok komen (maar ze kon niet meer wachten!).

Zelf begin ik ook ongeduld te voelen, nu ik van de week het stof voor de achterkant, de sashings en de tussenvulling heb gehaald. Het is wel een Heel Afschrikwekkend Grote Lap. Ik heb 'm even op de vloer uitgelegd om te laten zien hoe groot die lap wel niet is...! Oh nee, ik heb 'm uitgelegd om twee van mijn blokken erop te leggen, zodat de anderen kunnen zien hoe dat eruit gaat zien.

Ik heb helemaal uitgelegd gekregen hoe ik alles moet gaan knippen, dat wil zeggen: alles voor de top. De sashings voor tussen de blokken en voor de zijkanten. De rest komt later. Want ik wil op de achterkant natuurlijk weer iets wat me veel extra werk gaat bezorgen, maar ik vind het zo mooi:

De achterkant is op deze manier bijna net zo mooi als de voorkant, en dat wil ik ook. Maar nu eerst de moed verzamelen om mijn schaar te durven zetten in die ontzettend grote lap stof.

De lente is begonnen!

2011-03-21T18:33:00.000+01:00

Al meer dan een maand geleden reed ik voor het eerst weer met het dakje van mijn auto open; rokjes heb ik ook al lang weer gedragen (wel met legging); ik heb al op een terrasje gezeten én een ijsje gegeten - maar vandaag is het dan de officiële start van de lente. Heerlijk seizoen van ontluiken. Van fris pril groen. Van boomblaadjes. Van lammetjes en Sammetjes. Van nieuwe contacten.

Eens kijken of onze zonnewijzer de juiste tijd en het juiste seizoen aangeeft. Rond twaalven vanmiddag liep ik erheen met de hond, camera in de aanslag. En ja, het klopt! Alleen, hoe zat het nou ook alweer met de tijd? Wintertijd of toch zomertijd? Nou, deze zonnewijzer werkt op de zomertijd, vandaar dat de tijd op één uur stond terwijl het toch echt twaalf uur was. Dat komt er nou van, al dat menselijke gemanipuleer met de tijd. Je zou nog bijna vergeten wat echt is.

Stoffenspektakel Eindhoven

2011-03-20T17:58:00.002+01:00

The place to be: beursgebouw Eindhoven. Daar ben ik vandaag heen geweest. Was er nog nooit eerder geweest, maar ik keek mijn ogen uit. Het was er groot. Er stonden vele kramen. Er waren veel, heel veel mensen. Van alle leeftijden. Er was veel, heel veel kleurigs. Dat vind ik leuk. Hoe meer kleur, hoe beter!

overzichtsfoto

Heb ik ooit geweten dat er veertjes-stof bestond? Nu dus wel. En verduisteringsstof, en lakenkatoen, en coupons, en kinderstoffen, linnen, gekookte wol, tricot, knopen... zucht, zoveel. Eén kraam helaas maar met quiltstof, maar zoals ik in mijn vorige blog al zei: dinsdag gaan we naar de echte quiltwinkel. Ik heb dus alleen maar gekeken, en niets gekocht. Wel heb ik een gezellige koffieklets gehad met twee mij totaal onbekende vrouwen. Zij maken wél zelf kleding. Kon ik dat ook maar, dacht ik, nu ik zovele leuke stofjes zag. Jurkjes als dit koop ik dus in een winkel, maar die zijn volgens mij echt niet zo moeilijk te maken. Niet dat ik een naaimachine heb trouwens.

Laat mij nog maar even dromen van deze prachtige turquoise quilt die ik ergens zag hangen. Helemaal geweldig. Ik heb hem niet gekocht, maar ben er wel zes keer langs gelopen... en heb wel een béétje spijt.

Log Cabin klaar

2011-03-20T17:42:00.001+01:00

Gisteravond maakte ik de laatste steekjes aan mijn Log Cabin blok. Wat is dit een heerlijk blok om te maken! Smaakt naar meer. Ik vond het super relaxt. En dit is het resultaat. Dinsdag ga ik, met een medecursiste en de quiltjuf, stof halen voor de sashings en de achterkant, en de tussenvulling. Want het sampler-project is in vergevorderde staat; er zijn voor mij nog maar twee lessen te gaan!

Helemaal af!

2011-03-19T18:07:00.000+01:00

Het duurt soms even, maar dan ineens worden er wat puntjes op de i gezet. Al deze dingen heb ik hier al een keer eerder laten zien, alleen zijn ze nu dus helemaal af. Ik heb er kettinkjes aan gemaakt om op te hangen; Jan heeft een lampje in het lantaarntje gemonteerd, en de knuffelpup is zomaar voor de lol op mijn berenkussen komen zitten. Nu is het echt genieten van deze resultaten, zeker op een dag als vandaag, als de zon door de gekleurde glasraampjes schijnt.

Schattig schatkistje

2011-03-18T08:58:00.000+01:00

Eerder deze week zei ik dat ik met twee schatkistjes bezig was geweest. Nou, hier komt dan eindelijk het tweede. Heel anders dan het eerder geplaatste exemplaar. Natuurlijk, want van alles wat ik maak is geen tweede, alles is uniek! :-)

Bij dit schatkistje heb ik ook een dekseltje gemaakt, zodat het dicht kan. Even erbij zeggen: mocht jij, lezer(es), op mijn blog iets zien waarvan je denkt: dat zou ik wel willen hebben, stuur dan even een mailtje om te informeren of het te koop is, en zo ja, wat dan de prijs is.

Fencepost blok klaar

2011-03-17T17:03:00.002+01:00

Gisteravond heb ik het blok Fencepost afgemaakt. Even wachten tot de volgende dag om foto's te kunnen maken. Allereerst van de achterkant. Ziet er rommelig uit als het nog niet gestreken is:

Maar gelukkig komt dat wel helemaal goed als ik het strijkijzer heb gehanteerd.

Het is wel opvallend: ik sta nu vaker met het strijkijzer in mijn hand dan voordat ik deze quiltcursus deed.

Een schatkistje

2011-03-15T10:37:00.002+01:00

Zomaar ineens een idee en vervolgens heb ik iets moois gemaakt van glas: een speciaal doosje om herinneringen, kleine spulletjes of sieraden in te bewaren. Ik noem het een schatkistje. Zo ziet het eruit:

De afmeting is 10,5 x 6,5 cm en de hoogte is 3,5 cm. De bodem heb ik van spiegelglas gemaakt. Dan komt alles wat je erin legt nog mooier uit. De sterretjes zijn glow-in-the-dark sterretjes!

Fencepost blok

2011-03-14T09:56:00.000+01:00

Intussen ben ik met een nieuw blok bezig na de quiltles van afgelopen donderdag: Fencepost (omheining). Geweldig, al die namen. Een ontdekkingsreis op zich. En bij bijna elk blok denk ik: zal ik het ook gaan maken in glas? Maar daar ben ik weer met heel andere projecten bezig. Ook daarover te zijner tijd zeker meer in mijn blogs. Nu eerst even dit Fencepost blok, in geknipte staat dan. Ik ben benieuwd hoe het eruitziet als het in elkaar genaaid is.

Hobbymarkt in Weert

2011-03-13T17:42:00.009+01:00

Altijd leuk om zo weer eens een hobbymarkt te bezoeken, voor de contacten en inspiratie. Deze keer was het in Weert, georganiseerd door zangvereniging Con Amore. En ik kwam al twee oude bekenden tegen. Bij de ene zit ik op les, en de andere was bij de opening van de zonnewijzer na onze kennismaking op de beurs. Beiden probeerden ze mij over te halen om ook eens op zo'n hobbymarkt te gaan zitten met mijn glaswerk. Wat denken jullie: doen? Is mijn glaswerk goed genoeg?
Intussen maar even een foto-impressie van vanmiddag. Niet zulke goede; te donker daar.

Kussensloopproject is klaar!

2011-03-12T17:31:00.006+01:00

En zo is het uiteindelijk geworden:

voorkant met de hexagonnen

de achterkant

beide kanten

en op het bed

Het is duidelijk dat er aan de logeerkamer nog het een en ander moet gebeuren (dit is op de zolder), maar een bed met mooi beddengoed is er in ieder geval wel al. ;-)

Kussensloopproject

2011-03-10T11:11:00.000+01:00

Voor het eenpersoons logeerbed kocht ik vorige week bij Ikea een nieuw dekbed. Heel leuk, met bloemetjes all-over. Alleen, wat is dat nou met die maten? Het kussensloop paste niet! Het kussen zat er helemaal opgepropt in, dat is natuurlijk niet fijn.

Ik zou ik niet zijn als ik niet een geniale oplossing bedacht had. ;-) Zo bedacht, zo gedaan. Bij de Hema kocht ik een nieuwe kussensloop in een neutrale kleur (die zitten nog met zijn tweeën in een verpakking ook, zodat ik nog een reserve heb die meteen om het kussen kon) en in het Ikea-kussensloop ging de schaar!

Bij de vorige quiltles had ik ook al een hexagon-malletje gemaakt en dat kwam nu goed van pas. En zo ben ik nu dus bezig. Dit is het voorlopige resultaat! Op het moment dat ik dit blog schrijf, ben ik al verder (d.w.z. ik heb een besluit genomen over hoe ik de hexagonnetjes ga plaatsen op het kussensloop), maar op die foto zullen jullie nog even moeten wachten.

Project voltooid!

2011-03-10T10:57:00.002+01:00

Herinneren jullie je nog het huisnummer wat ik heb gemozaïekt? (Klik anders maar eens op het woord mozaïek onder dit blog.) Vandaag was het eindelijk een geschikte dag om het kunststuk op te hangen bij de voordeur. En mijn man kennende is dit grondig en degelijk gebeurd. Ik ben blij dat het er nu hangt en hoop dat het vele bewonderende blikken zal trekken van voorbijgangers. ;-)

Tumbling blocks

2011-03-02T13:27:00.000+01:00

Mijn huiswerk voor de volgende quiltles is alweer af: Tumbling Blocks. Ziet er heel grafisch en Escher-achtig uit. Ik moet nu wel gaan opletten met mijn gele stof, want dat begint aardig op te raken. Het gaat snel als je steeds zo'n 37 x 37 cm blok eruit knipt. Het blok is niet gestreken nadat ik het had afgemaakt, ik was te lui (ofwel: ik had andere dingen te doen).

De zon is terug!

2011-03-01T10:34:00.000+01:00

Zomaar even wat met okergeel en lichtgeel glas en glasbolletjes zitten spelen, en dit is het resultaat. Een raamhanger die ik hier, in mijn kantoor, voor het raam heb gehangen. En eindelijk gaat nu ook de zon weer schijnen na al die dagen van zompige mist, zodat mijn werkstuk straalt. Vandaag begint de meteorologische lente, ik hoor buiten de vogels tsjilpen, en hopelijk wordt deze dag ook het begin van betere tijden.

Sampler overzicht

2011-02-25T19:46:00.001+01:00

Gisteravond was het weer quiltles, en aangezien niet iedereen evenveel lessen heeft gehad, is er een van de vrouwen die al haar blokken al klaar heeft. Onze juf ging ze uitleggen op de vloer en er wat mee schuiven. Geweldig om te zien hoe het er uiteindelijk uit kan gaan zien. Ze raadde haar aan om er foto's van te maken en zo te kijken wat ze de mooiste blokverdeling vindt. Jammer genoeg was ik gisteravond vergeten mijn camera mee te nemen, maar ik heb vandaag mijn eigen blokken ook even uitgelegd op de vloer. Let niet op de afschuwelijke kleuren van de foto, het was binnen blijkbaar net ietsje te donker; maar het gaat natuurlijk ook om de blokken.

Mysterie opgelost

2011-02-25T19:42:00.000+01:00

Want dit is het uiteindelijk geworden. Een tweede berenhalsdoekje werd omgetoverd tot een heerlijk zacht kussen, ditmaal met een rode achterkant van een oud t-shirt. Op de foto is niet goed te zien hoe de figuren zijn die ik erin heb gemaakt aan de voorkant. Even terugkijken in het eerdere blog dus, naar die foto van de achterkant. Ik vind het tussendoorproject geslaagd. Berenliefhebster heeft nu twee leuke berenkussens.

Blauw en groen en schelpjes

2011-02-22T20:17:00.001+01:00

Zo leuk om te maken, mijn zee-serie. Nu heb ik er ook heel lichtgroen glas bij gebruikt, niet alleen blauwtinten en blank glas. Het onderste gedeelte in kleur, het bovenste gedeelte in blank glas. En zo krijg je weer een ander effect, al is dat subtiel. Een zee-serie met drie variaties. En de zon scheen, dus ik kon buiten echt schitterende (letterlijk en figuurlijk) foto's maken. Helemaal goed.

Rara, wat wordt dit?

2011-02-20T17:42:00.004+01:00

Wederom een tussendoorprojectje. Of zal ik het maar een gewoon project noemen?

Raad maar eens wat dit gaat worden!

Vanavond ga ik er weer mee verder, na vandaag iets geknipt te hebben wat onderaan op de foto te zien is. Jawel, in het rood. Dat komt er nog bij.

Zijn jullie al nieuwsgierig?

Ik heb vandaag, op deze koude zondag, gewoon even zin om interessant te doen en dit zo, op deze manier, neer te zetten. ;-)

Zee-lichtje

2011-02-16T17:48:00.004+01:00

En tussendoor ben ik, met mate, natuurlijk ook nog met mijn glaswerk bezig geweest. Met mate, omdat het nog steeds te koud is in mijn atelier en ik af en toe naar binnen ga om op te warmen of iets warms te drinken.

Maar scheppingsdrang laat zich niet blijvend onderdrukken en zo heb ik vandaag mijn 'Zee-lichtje' afgemaakt. De foto's zijn niet geweldig, het was eigenlijk al te donker, maar ik plaats ze toch. Het is zo jammer dat foto's niet echt recht doen aan de werkelijkheid. In werkelijkheid ziet het er spectaculair uit!

Misschien zet ik er op een later moment nog andere foto's neer, ook als het lichtje brandt. Ik ben zo blij dat dit zo goed is gelukt. Genieten! Vanavond gaat het kaarsje aan, zeker weten.

Dresden Plate klaar!

2011-02-15T19:16:00.003+01:00

Vandaag heb ik mijn blok afgemaakt. De ronde vormen zijn goed gelukt, al zeg ik het zelf.
Al lijkt het misschien niet zo op de foto. En ik moet 'm nog strijken, natuurlijk.
Deze week maak ik geen extra blok; volgende les weer een nieuwe techniek.

Oh ja, ik moet nog gaan meten hoe groot de quilt uiteindelijk moet worden!

Goed dat ik eraan denk.

Zachte beren

2011-02-13T10:31:00.002+01:00

Kennen jullie ze nog, die lapjes uit de jaren '90 (denk ik zo), die je toen om je hals knoopte? Ik had ze ook; het was in de tijd dat ik nog als leidster in een KDV werkte. Heel lang geleden, nog voordat ik zelf kinderen had. Maar enfin, die lapjes dus. Ik heb ze nog steeds ergens liggen, en kwam ze onlangs tegen.

Voor een nostalgische herbeleving knoopte ik er weer eens eentje om mijn hals, maar dat was het toch niet. Wat dan gedaan? Ineens was het idee er. Beetje quilten, beetje prutsen, en daar ontstond een kussen. Gisteren binnenkussentjes gehaald (want ik heb nóg een berenlapje!) en dit is het geworden! De achterkant is gemaakt van twee oude t-shirts, en de beren zijn er enkele uit eigen verzameling. Opgelost, het raadsel van het geheimzinnige tussendoor-projectje. ;-)